uyumakla uyuyamamak arasında uykulu

Kediye sarılıp bırakmak gibi, tüyler üstünde kalır, temizlemen gerekir, sen istemesende çevrende enazından birileri çıkar ve temizlemen gerektiğini belirtir. Düşünmek de bazen öyle, sevgiyle ve heyecanla sarılır, daha çok sarar bir düşünceyi, sonra bırakmak zorunda kalabilir. Düşünmeye yapışıp kalır bazı tüyleri, temizlemek gerekir, sen istemesende bunu, bazen çevrende isteyenler çıkar…

 

Sonra, iyi ve kötü içinde ne kadar takılıp kaldığım düşünülebilir, bazen bende düşünüyorum, iyi ve kötü birer kalıp olarak önümde dikiliyor. Ama öyle değiller miş diye geçti içimden. İyi ve kötü değildi mesele, mutluluk ve mutsuzluk, ki bu başka bir şey. Elimde bir kadeh vardı. Sarhoşluğumu ve mutluluğumu sağlayan, kayıp düştü, kırıldı, ayaklarıma battı parçaları, acıttı? acının mutsuz halleri…

 

Aslında, sıkıntıyı kendim istedim. Bunun için sıklıkla ve uzun süre dua ettim. Ederim de hala. Bazen tersine dualarım da olsa. Ama sıkıntı önemli. Ki hala inancım var, sıkıntı önemli. Gelip geçmek için buradayım. Yolda dinlenmek keyiflidir. Bazen o kadar ki, yolda olduğunu unutturur insana. Ama sıkıntı, yolda olduğunu sıkça hatırlatır? v.s. v.s.

 

Hangisi önce, hangisi sonraydı bilmiyorum. Su benzetmesi de geldi. Akıp gidiyoruz. Bazen, iyice azaldığımı, akıntının yavaşladığını hissediyor gibi oluyorum. İşte en çok o zamanlarda, ve aktığımı hissettiğim diğer zamanlarda, dua ediyorken, akan başka bir su ile birleşmek, güçlenmek ve beraberce akmaya devam etmeyi istiyorum. Denize varmadan durmak fena. Duran su bozulur, eğer deniz değilse. Belki bir gün deniz olurum. Ve belki bir gün, başka bir su ile diyorum?

– ——————————– 

 

Bütün bunlar tekrar tekrar geçti aklımdan, unutmamak için galiba. Yeni uyanmıştım, aslında uyanmamıştım tam olarak. Rüya gördüm, çok heyecanlıydı, ama kaçmam gerekti, kalktım rüyadan. Sonra, uyku ile uyanıklık arasında, bir çok cümle, tekrar tekrar geçti aklımdan. Dinliyordum. Sonra, uyandım, ikinci defa. Yine aklımda cümleler, üşendim kalkıp yazmaya. Kalktım ama, gittim balkona çıktım. Güneş yeni doğmuş, sigara yaktım. Sigara dedim, cümleleri zihnime yazsın, bir başka sigara, okutsun. Annem geldi, napıyorsun dedi sabah sabah. Sigara içiyorum dedim. Çokca yaptığım gibi, yalan söylemedim, ama gerçeğin sadece görüneni söyledim, az bir kısmını. Sabah sabah aç karnına sigara içtiğim için kızdı, gitti. Bitti sigara, cümleler aklımda, ara sıra yenileri, yattım, uyuyabildim. Kaçtığım rüyayı görmedim tekrar, tekrar uyanana kadar, sadece uyudum…

 

6 yorum var “uyumakla uyuyamamak arasında uykulu” için

  1. sıkıntıyı istemek, sabretmeyi ögrenmeyi istemek demektir bence. mutluluk kavramindan da bahsedecek olursak, galiba (dünyada elde edilebilecek) gercek mutluluk sabrin özünde gizlidir. hani derler ya en büyük saadetler acilarin yanibasindadir. aci cekilmeden, sıkıntı yasanmadan, sabir ögrenilmeden mutlululugun tadina varilamiyor gibi… sence?

  2. bilmiyorum. sadece, dünyada olduğumu unutmamaya çalışıyorum. başka başka yollarda vardır hatırlamak için, çok farklı yollar, başka insanlar için. şu yada bu için doğru diyemem, kendi doğrumun değişebileceğini biliyor olmakla beraber, şu an için sahip çıkmaya çalışıyorum

  3. bütün sıkıntılara ragmen:
    das leben ist schön.

    ama yine de:
    manchmal ist es ganz schön häßlich.

  4. bence
    das leben ist nur leben
    schön oder häßlich seht es das mensch.

    o yüzden
    sehen wier es schön

  5. bilmiyorum ki. bazen hayatin cok cirkin oldugunu düsünüyorum iste. insanlar tarafindan cirkinlestirildigini.

    yani belki de irakta bir zamalar evlilik hayalleriyle ceyiz ören gengecik kizlar da hayata cok güzel bakiyordu biliyor musun. güzelliklere inaniyorlardi, umutla. güzel düsünüp, güzel bakip güzel görüyorlardi herseyi. ve hayatlarini güzellestiriyorlardi.ama sonra tecavüze ugradilar, dünyalari baslarina yikildi ve gelin karnimizdaki picleri öldürün diye haykirdilar tüm dünyaya..

    ve tüm bu yasananlardan sonra o kizlara “biliyormusun kardesim, hayat herseye ragmen güzel, sen yine de güzel yönünden bak” demek bana cok komik geliyor..

    o vakit, o insanlardaki sabri ve tevekkülü gördügümde hayatlarinin cirkin ama kendilerinin güzel oldugunu düsünüyorum sadece.

    anlatabildim mi abi?

  6. evet, bir açıdan

Söyleyeceklerim Var