tarih bunu yazmaz, çizmez, karalamaz bile

Fasıl ettik geçen gün, çiğ köfte yoğurduk. Saz çaldık, kimseye duyurmadan türkü bile fısıldadık bir yandan. Bir yandan eskiler gelip geçerken akıldan, gözün önünden, yediğimiz içtiğimiz geçmişte kalsın, düğümlerimizden düşündük. Düşündük derken, çoğul lafın gelişi. Gidiş hep yalnız yoksa. Bir ara bu türkünün lafı geçti, çalsana diye. Yok dedim, orada yok en azından. Belki yalnızken, kimseye duyurmadan, hatta duyurmadan mırıldanarak.

Başı değilse de devamı ve sonu…

İnsan yeni şeyler öğrenebilir, ama yeni şeyler hissetmek daha zordur. Galiba. yani herkes adına düşünmeye çalıştığımı fark ettim, çok saçma. Evet, yeni şeyler hissetmek daha zordur…

Söyleyeceklerim Var