lao

Salı günü cumartesi gittiğimiz Antep gezisinden döndüm. Onu anlatma niyetim vardı. Urfaya da uğradık, onu da. Olmadı, halim yoktu…

Sonra dün günü birlik ankaraya gittik, yolda çok kısa bir süreliğine abanta uğradık. Kar vardı. Göl donmuştu. Bir iki kare fotoğraf çektim, piknik alanına baktım, çevreye göz gezdirdim. Öyle şeyler… yorgundum.

Sonra bugün karşıdaydım, hor horda bir bakkal dükkanında. Gelenler gidenler, garip garip insanlar. Kısa ve anlamsız sohbetler arada…

Akşam oldu bir şekilde, evden çıktım. Yolda kaza vardı. Gittik nargile içtik, sohbet ettik, oradan buradan. Geç oldu dönelim dedik, yorgun ve halsizdim. Trafik sıkıştı, kaza vardı, kazadan yana bereketli bir gündü. Sohbet ediyorduk. Yalnız yaşamaktan, zorluğundan. Sonra özlemekten, sarılmaktan, yakın olmaktan, ve ne kadar uzak olduğumuzdan. Benden de geçmişti, öyle dedi bir ağabeyimiz, güzel bir sohbetin içinde. Güzellikle. Geçmemiş olması üzerine hayaller var ama. Sonra evde daralıyor olmanın altında yatan sebepler üzerine bir iki açılım, iki sözün gelişi. Hiçbir amaç yok, neden çalışalım inancını yıkmaya yönelik bir iki hurafe girişimi. Sokakta yatabilirim, kalkabilirim, öylede yaşanır düşüncesi, ve çöküşü. Zor diyor bir dönemi öyle geçirmiş insanlar, denemiş olanlar. Bende güçsüzdüm, güçten ne kadar uzak olduğumuzu da yeni konuşmuştuk. Soğuk dedim, ben soğuktan korkarım, gerisinden olmasa da, soğuktan? trafik açıldı o arada, ilerledik. Biraz gittik, tekrar durdu trafik, ama bu sefer tamamen durdu. Az ilerimizde, belki 50 metre, bir şey vardı. İndim bu sefer arabadan, bakmak istedim, bir adam, yerde uzanıyor, başından kan akmış epeyce, yol boyunca. Acaba yoldan geçen birimiydi, buradan geçilirmiydi v.s. gibi düşünceler geçti gitti aklımızdan. Yol biraz açıldı, ilerlemeye başladık. Yakından görmek başka bir şey, daha önce ölümünü düşünmediğim insanların ölmesi bana garip gelir. Birde tanımasam da, gece yolda ölenler. Yüzü garipti, yoldan da geçmiyormuş. Az daha ilerde bir araba, ve önünde çarptığı motorsiklet. Kaskı yoktu galiba, önce kızdık, nasıl takmazsın, nasıl dikkat etmezsiniz. Sonra insan olduk. Donduk biraz, evine haber gidecek, gece gece, nasıl diyecekler. Ölmemiştir inşallah dedik, daha iyi bir haber gitsin. Sonra korktum arabayı kullanmaktan biraz. Geceydi, hem soğuk, hem zaten güçsüz bir zamanımız. Hem hayallerimiz henüz, başkasının gerçeği olan ve böylece bölünebilen. Hem…

Garip bir ağırlık var üzerimde. Eve gelip yazma niyetim vardı. Salı günü cumartesi gittiğimiz Antep gezisinden döndüm diye…