sade kahve
doğru kelimeleri bulduğumu zannediyorum, ama onları bir araya getirip cümle oluşturunca, bu değilde düşündüğüm, hissettiğim diyorum. eskiden olmuyordu bu, şimdi çok oluyor. doğru kelimelerle yanlış cümleler kuruyorum. ben, bana mani oluyorum sonra çoğu zaman. niye bilmiyorum. niyet ediyorum, adım atmak üzereyken vazgeçiyorum. neden olduğunu bile bilmiyorum. ben bana düşman değilim oysa… söylerken mesela çok sıkıntılı gelmiyor sözler, yazınca, karşımda görünce daha sıkıntılı oluyor. sonra diyorum, acaba, daha azmı konuşmalı insanlarla, karşıda görününce sıkıntı mı veriyor…
ne çok defa aynı şeyleri söylüyorum
ne çok defa aynı şeyleri farkli şekilde söylüyorsun, sevgili lao.
sina Ağustos 13th, 2011 at 07:28
sıkıcı değilmi sina ?
lao Ağustos 14th, 2011 at 06:23
bu hal var ya lao benim de başıma geldi. aynısının tıpkısı. ve bu halden beridir bir şey yazamaz oldum. tiksinti ve bulantı yaratan bir durum oldu bende yazmak. hep düşündüm neden diye ve şu yanıtı buldum: kelimeler bana gerçek yüzlerini tanıtmaya çalışıyordu. ve içinde bulunduğum hal de bana gerçek halimi. hala yazamıyorum, hala halimi adlandıramıyorum. ama sanki bayağılıktan kurtuluyorum gibi hissediyorum hep. şimdi bile anlatması zor
hayr olsun lao. sana da bana da.
BaHar Ağustos 17th, 2011 at 19:39
hayrolsun inşallah, cümlemize…
lao Ağustos 18th, 2011 at 04:11