lao

aslında şu an uyuyor olmam gerekirdi, yada en azından daha hayırlı bir iş yapıyor olmam…

aslında şu değilde bu şeklinde ifade edilen bir çok şey yapıyorum. yapmak fiili burada daha çok cümle içinde fiil olarak kalıyor, ifade etmeye çalıştığı şey açısından değil. aslında tam fiil de değil bu fiil yani.

düzenli olarak aynı soruyu sorup düzensiz fakat birbirinden çok farklı olmayan cevaplar vermek gibi. gittikçe kendimi daha az seviyorum, uzaklaşıyorum da kendimden. bu nasıl mümkün olabilir ki sorusu sorulabilir, söylem itibariyle saçma, samimiyetsiz, ergen bunalımı içeren bir söylem gibi gelebilir. öyle değil. olmasında bir sakınca olduğu için demiyorum, öyle olmadığı için belirtiyorum.

eskiden inanmazdım, insan yaşlanınca gerçekten bazı düşünceleri değişiyormuş… ve insan yaşlandıkça daha çok hesap yapmaya başlıyor, hesap yeteneği azaldığından değil üstelik, bilakis, daha iyi hesap yapabildiğinden ve yaptığı hesaptan yanılmak istediğinden…

meczup demişti bir keresinde: insan yalnız doğar ve yalnız ölür söylemi, yalnızlığı temellendirmek açısından saçma bir söylemdir. doğru, insan yalnız doğar ve yalnız ölür, ama bunları kendi belirlemez, bundan dolayı da hesaba çekilmez. insan, nasıl yaşadığından sorumludur bunun ise doğum ve ölümle alakası yoktur. lao demişti, insanın çevresinde kimsenin olmaması değil, kalbinde kimsenin olmaması yalnızlıktır. kalbinde can taşımayanın canlılığından bahsetmek saçmadır…

aslında şu an uyuyor olmam gerekirdi, yada en azından kimseyi rahatsız etmemek için, uyuyor gibi yapmam…