lao

Meczup dedi ki, sevmenin en basit hali benzemektir, en mükemmel hali olmak. Kün…

Bundandır insanın hayatı boyunca başka başka şeylere meyletmesi, benzemesi. Yalnız  bazıları var ki, onlar tamama erer, hakkıyla severler. Bir başka şeye bakmayacak kadar bire bakarlar. Biz onları görünce durur zannederiz, değişmez, zamana ayak uyduramazlar gibi görürüz. Oysa onlar o değişmez görünüm içinde, her an daha da zenginleşir, bizim idrakimizin ötesinde, her an değişirler. Diğerleri ise görünüşte zamana uyup değişiyor gibi görünseler de, içlerinde hep aynı yanılgı içinde dönüp durur, giderek sığlaşırlar. Hakikat olmaktadır, benzemek ise yanılgı.

Bizim hangisi içine girdiğimizi nereden anlayacağımızı sordum meczuba.

Gülümsedi, güneşle yürüyen bulduğu fenere sevinmez…