lao

dün de yine gezmekten yorgun düşünce, soğuğa bakmadan mandabatmaz da oturdum. kahvemi içtim. sonra çayda içtim bir iki. bir iki kelam sohbet ettik ordaki abilerden biriyle. daha önce etme imkanımız olmamıştı, güzel oldu.

arada başka şeyler olduktan sonra bir cafe ve dahi kitap evi olan bir yerde oturduk. 4 kişi olmuştuk artık. oradan çıkarken, iş bankası yayınlarının yeni kitap dizisi dikkatimi çekti. güzel kapaklı kitaplar yapmışlar. alasım geldi, almış olmak için olmasın diye bakındım ve güzel bir tanesini bulunca aldım. daha doğrusu önce bir sayfasını açtım bakmak için,
hiç olurmu bu yerlerde böyle iş
keşiş babam duyup eylerse teftiş
öptün de, kucdun da artık var savuş
aman kerem beni rüsvay eyleme
diyordu, yazıyordu. gülümsedim okuyunca, heyecanlandım. mutlu oldum hatta, garip bir histi, uzun zaman sonra. sonra gidip aldım…

eskiden olsa, muhtemelen kitabın dış yüzü çok dikkatimi çekmezdi, kitabıda görmezdim, öyle çekip giderdim. işte, dış güzellik de önemli, ama içi de bu güzelliği tamamlamıyorsa anlamsız… öyle bakılıp geçilir… bazende içi güzeldir kitabın, ama kapağı hiçbir şeyi yansıtmıyordur. ömürde kısa…

bkz. el musavvir, el vedud, el bâri, en nûr … (ayrıca da varda onları başka zamana artık)