lao

Cuma günü tahlil sonuçlarını götürdüm doktora, temizlermiş. Doktorun korktuğu hastalık en azından şimdilik görünürde yok. Ne olduğuna dairde kesin bir fikrimiz yok gerçi henüz. Kasıkta bir kitle ve sonrasında şiş oluşmuştu. Yine aynı aralıkta arkamda bir yara. Bizimkiler ilkin dövmemi yaptırdın sen demişlerdi. Burada bir harf var birde kalp benzeri bir şey. Evet demiştim, hiç yer kalmadı vucudumda bende oraya yaptırdım dövmeyi. Zona çıktı o. Öyle dedi başka bir doktor en azından. S harfi şeklinde ilginç bir şey, biraz can yakıyor. Sende nasıl zona çıkar dedi bir iki tanıdık, nedir derdin felan. Hiç dedim, hayat işte, ne az ne çok…

Neyse bana zona ilginç gelmedi. Diğer korkulan hastalık da çıksa ilginç gelmezdi. Sıkıntıdan dolayı herhangi başka bir hastalık da olsa ilginç gelmezdi. İlginç olan zamanlama. Daha önce de belki bahsi geçmişti, uzun yıllardır kasıyormuşum ben kendimi, vucutta bir gerginlik, kasılma varmış. Öyle diyordu bazı arkadaşlar dokununca, kasma kendini, nedir bu gerginlik felan diye. Bende kasmıyor, gerginde değilim diyordum, olmadığımı düşünüyordum gerçekten. Sonra 7-8 ay önce aikidoya başladığımda hoca ve orada beraber çalıştığımız bazı arkadaşlarda uyarmıştı beni, rahat ol kasma diye. Sakatlanma ihtimalim daha yüksek olurmuş, ki oluyor gerçekten. Anlamıyordum niye öyle dediklerini. Sonra hocaya dedim, ben kasmıyorum hocam kendimi, herhalde normalim bu. Oda, galiba öyle dedi, yani ilkin çekindiğini, acıya fazla tepki verip kastığını zannediyordum ama öyle değilmiş dedi. Ne yapmam lazım diye sorunca da, bazı egzersizler ve işte aikido çalışmakla zamanla vucudumun rahatlayacağını, rahatlığı hatırlayacağını söylemişti. Oldu da gerçekten. Ara verip sonradan devam eden arkadaşlardan biri benimle uzun zaman sonra çalışınca demişti, gitmiş kasılman, gerginliğin. Gitmişti, en azından epeyce azalmıştı. Sonra, sakatlanmalar ve irili ufaklı rahatsızlıklar çıkmaya başladı ara ara… hamd olsun.

Fazla rahata alışmamak lazım diyor galiba, yada işte alışılmadık…