….
1.a
ben ölünce çekilecek sıkıntılar
sorunlar (da) toprağa
kimsenin görmediği kimisi,
bazen.
devamı gelmesin istiyorum başlayan rüyanın
uyumanın en güzeli uyanıkken görmemek
yoruluyorum, zihnim aksi halde
kendi halinde bırakamıyorum
olan biten bir olan biten var
bitsem demiyorum, başlamamış olsam dedim.
gülmüyorum yok öyle bir eylem biçimi
şu biçimde
1.b
bilimsel anlamda bir evrim sahnesi bu
teolojide başka adları var
bunalımın kelimeler giyinmesi
kelimelerin şeysi…
kim bilir kimler en çok da kim
anlamayacak anladığımı
anlatacak anladığını.
2.0
adem bir sorun biçimidir çözümlü
çözümsüz gibi duran torunları
hepsini tanımam bazıları
ama diğerleri de bazıları gibi
adem de dedeleri
sorun biçimi, çözümlü
2.1
hiçbir sorunu yok tanrının
her şey yerli yolunda
benim de yok, inanıyorum
yerlere
yollara…
3.c
hayat bir ölme biçimdir
kendi içinden bakılmaması gereken
sevgilileri vardır
birde saygılıları
bunun dışında hayat biçimleri vardır
sıkıntılı
3.d
sağıra sormuşlar
neden sağırsın
sağır cevap vermemiş
4.2
gidiyorum
geniş zaman da bu
dar zamanda
istek var
gitme
4.3
korkuyorum üstüme gelme
üstümde bir şey yok savunacak kendimi
korku bir savunma biçimi de değil,
savunmaz.
korkuyorum
5
ben ölünce çekilecek sıkıntılar
geldiği toprağa
bende geldiğim yere
toprağın olmadığı….
.
hayat bir ölme biçimdir
kendi içinden bakılmaması gereken..
ama ısrarla hayatın içerisinden bakıyoruz. bütün bu yazdıklarında bu yüzden değilmi? dışına çıksak o an bulunduğumuz yer bi hayat olmayacaksa… sıkıntılar toğrağa.
seboben Ocak 16th, 2007 at 13:28
hayat bir çelişki biçimide galiba… yada ölmeden evvel ölmekle ilgili bir şeyler vardı…
lao Ocak 16th, 2007 at 13:33
eyallah abi..
atmık1 Ocak 17th, 2007 at 17:08
biz insanlar ezeli değiliz ama ebedi miyiz ??
ölümle gelen ebediyet ??
var mı bir çözümü ??
“adem bir sorun biçimidir, çözümlü”
güher Ocak 20th, 2007 at 08:37
ezeli olmayan ebedi olmaz, ama ezel olan nedir tam olarak bilmiyorum…
Hay’at daim olan, kesintisiz fakat değişken olandır…
sorun olan çözüm olandır…
galiba
lao Ocak 21st, 2007 at 18:47
Hayat bir bekleyiş biçimi oluyor bazen. Bir bekleyiş biçimi, bitmesini beklediğin. Bir bekleyiş biçimi, bitmesini umut ettiğin…
Hayat Hayy’dan geliyor, Hayy dan gelen Hû’ya gidiyor…(Etimolojik bir bakış açısı)
Sevgili dostun gönlüne sağlık diyeyim sana…
ananimouus Şubat 1st, 2007 at 10:20