lao

sabah, daha doğrusu öğlene doğru uyandım, gözümü açar açmaz “leyla ve mecnun” çarptı gözüme. herhangi bir sayfa açtım… s.530, 2979. beyit:
yâ rab mana cism ü cân gerekmez
cânânumsuz cihân gerekmez

sonra öğleden sonra müstakbel enişte ve annesi geldi. biraz sıkıcıydı, oturduk bir müddet. sağdan soldan sohbet etti anneler, bizde dinledik…

sonra bilgisayar başına geçtim, rahmetli ali ekber çiçek dinleyesim geldi… iyiki de dinlemişim… en çok dikkatimi çeken de “hüsnüne mağrurlanma” diye bir türküydü…
diyorki bir yerinde :
mâh yüzüne bir nikap çek
ben yandım eller yanmasın….